Στο 15ο κεφάλαιο του Λουκά ο Χριστός λέει τρεις παραβολές — το χαμένο πρόβατο, τη χαμένη δραχμή και τους δύο γιους — απαντώντας στους γραμματείς και τους Φαρισαίους που γόγγυζαν: «ούτος αμαρτωλούς προσδέχεται». Ο μικρότερος γιος έφυγε στη «μακρινή χώρα», σπατάλησε τα πάντα και επέστρεψε· ο πατέρας τρέχει, τον αγκαλιάζει πριν προλάβει να πει λέξη, και ετοιμάζει γιορτή.
Αλλά η παραβολή δεν τελειώνει εκεί. Ο μεγαλύτερος γιος — που ποτέ δεν παρέβη εντολή — μένει έξω, οργισμένος. Σε αυτό το κήρυγμα εξετάζουμε ποιον εικονίζει: τους γραμματείς και τους Φαρισαίους, αλλά και τον καθένα μας που κλείνει τα μάτια στα πνευματικά αμαρτήματα ενώ καταδικάζει τα σαρκικά. Περηφάνια, γογγυσμός, οργή, κατάκριση, ζήλια, φθόνος, μίσος, σκληροκαρδία — τα ίδια πράγματα που ξεκίνησαν στον Εωσφόρο (Ησαΐας 14, Ιεζεκιήλ 28) και οδήγησαν τον Κάιν να σκοτώσει τον Άβελ, και τελικά τον Χριστό στον σταυρό «διά φθόνον» (Ματθαίος 27:18).
Το μήνυμα: η χάρη του Θεού είναι απέραντη, αλλά στη βασιλεία Του δεν χωρούν αισθήματα εγωισμού, φθόνου και μίσους. Ο Πατέρας βγαίνει έξω και παρακαλεί και τους δύο γιους. Ας πάρουμε σήμερα την απόφαση: «Σηκωθείς θέλω υπάγει προς τον πατέρα μου.»
📖 Βιβλικά χωρία:
• Λουκάς 15:1-32
• Β΄ Τιμόθεον 4:10
• Ψαλμός 84:10
• Ματθαίος 21:31
• Ματθαίος 27:18
• Ησαΐας 14 · Ιεζεκιήλ 28
• Α΄ Ιωάννου 3:1-2 · Α΄ Ιωάννου 3:12
• Ιωάννης 17:15
• Ιάκωβος 4:4
• Πράξεις 13 (Αντιόχεια Πισιδίας)
• Β΄ Κορινθίους 4:17
• Αποκάλυψη 3 (Λαοδίκεια)
—
Ομιλητής: Νίκος Γιαντζακλίδης