Η Παραβολή του Ασώτου Υιού – Μέρος Ε’

Συνεχίζοντας τη μελέτη στο 15ο κεφάλαιο του κατά Λουκάν, το κήρυγμα φτάνει στο πέμπτο μέρος της παραβολής του ασώτου. Ο πατέρας έχει ήδη προστάξει «φέρετε έξω την στολήν την πρώτην», το δαχτυλίδι και τα υποδήματα, έχει σφάξει «τον μόσχον τον σιτευτόν» και το γλέντι έχει αρχίσει — «χαρά γίνεται εν τω ουρανώ» ενώπιον των αγγέλων για έναν αμαρτωλό που μετανοεί. Όμως η παραβολή δεν τελειώνει στη γιορτή. Ο πρεσβύτερος γιος, γυρίζοντας από τον αγρό, ακούει «συμφωνίαν και χορούς», αρνείται να μπει στο σπίτι και «ωργίσθη» (Λουκάς 15:28).

Σε αυτό το κήρυγμα εξετάζουμε ποιον εικονίζει ο μεγαλύτερος γιος: τους γραμματείς και τους Φαρισαίους που γόγγυζαν «ούτος αμαρτωλούς προσδέχεται» (Λουκάς 15:1-2), αλλά και όποιον μέσα στην εκκλησία κρατά τυπικά τις εντολές χωρίς αδελφική αγάπη. Ακολουθεί σειρά χωρίων για την αγάπη: όποιος μισεί τον αδελφό του «εν τη σκοτία είναι» και «μένει εν τω θανάτω» (Α΄ Ιωάννου 2:9 · 3:10-14), το μόνιμο χρέος της αγάπης (Ρωμαίους 13:8), το «τη τιμή αλλήλους προηγούμενοι» (Ρωμαίους 12:10 · Φιλιππησίους 2:3). Το ίδιο πνεύμα οδήγησε τον Κάιν να σκοτώσει τον Άβελ (Α΄ Ιωάννου 3:12), τον Ησαύ να μισήσει τον Ιακώβ, τα αδέλφια να πουλήσουν τον Ιωσήφ.

Ο πρεσβύτερος κατηγορεί τον πατέρα ως άδικο και τσιγκούνη και αρνείται να ονομάσει «αδελφό» τον επιστρέψαντα — «ο υιός σου ούτος» (Λουκάς 15:30) — όπως ο Φαρισαίος του Λουκά 18:10-14 και τα «ουαί» του Ματθαίου 23. Κι όμως ο μόσχος ο σιτευτός, όπως το μοσχάρι της θυσίας περί αμαρτίας (Λευιτικό 8), εικονίζει τον Χριστό, που «υπέρ πάντων απέθανεν» (Β΄ Κορινθίους 5:14-15) — και για τον άσωτο και για τον πρεσβύτερο. Η μετάνοια ζητά και υπακοή: «μετανοήσατε και επιστρέψατε» (Πράξεις 3:19).

Το μήνυμα: Η χάρη του Θεού είναι απέραντη και ο Πατέρας βγαίνει ο ίδιος έξω και παρακαλεί και τους δύο γιους. Στη βασιλεία Του δεν υπάρχουν κύριοι και δούλοι, μόνο αδέλφια — δεν χωρούν υπερηφάνεια, φθόνος και καταφρόνια. Ας μην είμαστε ούτε ο αμετανόητος άσωτος ούτε ο πρεσβύτερος γιος με το πνεύμα των γραμματέων και Φαρισαίων. Αν ο Χριστός «ουκ επαισχύνεται αδελφούς ημάς καλείν» (Εβραίους 2:11), ας μην ντρεπόμαστε κι εμείς: «μετέβημεν εκ του θανάτου εις την ζωήν, διότι αγαπώμεν τους αδελφούς.»

📖 Βιβλικά χωρία:
• Λουκάς 15:1-2 · Λουκάς 15:11-32
• Λουκάς 2:8-14 (οι ποιμένες στη Βηθλεέμ)
• Α΄ Ιωάννου 2:9
• Α΄ Ιωάννου 3:10 · Α΄ Ιωάννου 3:12 · Α΄ Ιωάννου 3:14
• Ρωμαίους 13:8
• Β΄ Κορινθίους 5:14-15 · Β΄ Κορινθίους 5:17
• Γένεση 4 (Κάιν και Άβελ) · Γένεση 27 (Ησαύ και Ιακώβ) · Γένεση 37 (Ιωσήφ)
• Ρωμαίους 12:10
• Φιλιππησίους 2:3
• Ματθαίος 5:22
• Ματθαίος 20:26-27
• Λουκάς 18:10-14 (Φαρισαίος και τελώνης)
• Ματθαίος 23:13-33 (τα «ουαί»)
• Λευιτικό 8 (ο μόσχος της θυσίας περί αμαρτιών)
• Πράξεις 3 (ο χωλός στο ιερό · Πράξεις 3:6 · 3:19)
• Α΄ Τιμόθεον 5:24
• Β΄ Κορινθίους 6:14-15
• Εβραίους 2:11


Ομιλητής: Νίκος Γιαντζακλίδης

Η Παραβολή του Ασώτου Υιού – Μέρος Ε’
Κύλιση προς τα επάνω