Στο 10ο κεφάλαιο του Ιωάννη ο Χριστός λέει «Εγώ είμαι ο καλός ποιμένας» — το πιο οικείο και ζεστό από τα εφτά «Εγώ είμαι» του τέταρτου ευαγγελίου. Η εικόνα δεν είναι καινούργια· ο Δαβίδ ψάλλει «Ο Κύριος είναι ο ποιμήν μου, δεν θέλω στερηθεί ουδενός» (Ψαλμός 23), ενώ ο Ησαΐας βλέπει τον Γιαχβέ να ποιμαίνει ολόκληρο το σύμπαν, βγάζοντας τα άστρα «κατά αριθμόν, σαν τα προβατάκια» (Ησαΐας 40:26· Κολοσσαείς 1:16-17). Το κήρυγμα εξετάζει τι σημαίνει αυτή η εικόνα σε αντιδιαστολή με τον «μισθωτό» που δεν νοιάζεται πραγματικά: σε ποιον ανήκουμε, ποιος μας φροντίζει, ποιος μας γνωρίζει ονομαστικά και ποιος τελικά βάζει την ψυχή του για εμάς.
Ξεχωρίζουν τέσσερις σταθμοί. Πρώτον, τα πρόβατα του ανήκουν — από τη βάφτιση δίνουμε στον Χριστό δικαίωμα διεκδίκησης πάνω μας και «κανείς δεν θα τα αρπάξει απ το χέρι μου» (Ιωάννης 10:28-29· Ρωμαίους 8:31-39· Εφεσίους 2:19). Δεύτερον, τον νοιάζει πραγματικά για εμάς — όχι απόμακρος Θεός, αλλά Κύριος που καλεί να ρίξουμε πάνω Του κάθε μέριμνα (Α΄ Πέτρου 5:7· Ματθαίος 28:20). Τρίτον, γνωρίζει και γνωρίζεται από τα πρόβατά του· η εβραϊκή «γιαδά» δηλώνει βαθιά προσωπική οικειότητα, όχι απλή θεολογική γνώση, κάτι που φαίνεται στο πάθος του Παύλου «να κερδίσω τον Χριστό» (Φιλιππησίους 3:7-8· Β΄ Τιμόθεον 1:12· Α΄ Κορινθίους 8:3· Ματθαίος 7:21-23· Α΄ Σαμουήλ 16:7). Τέταρτον, βάζει την ψυχή του για τα πρόβατα — σε αντίθεση με τους θεούς των ειδώλων που μόνο διέτασσαν, ο Χριστός μπαίνει πρώτος στη μάχη, όπως ο Δαβίδ πάλεψε με το λιοντάρι και την αρκούδα για να σώσει το πρόβατο (Α΄ Σαμουήλ 17:34-36).
Ξεχωριστή θέση έχει το «ακούειν» τη φωνή Του — όχι νοητική κατανόηση, αλλά αφοσίωση «με όλη την καρδιά, την ψυχή και τη δύναμη» (Δευτερονόμιο 6:4-5). Και όταν λέει «άλλα πρόβατα έχω, που δεν είναι από αυτή την αυλή» (Ιωάννης 10:16), καλεί σε ταπείνωση απέναντι σε όσους αναζητά ακόμα ο ποιμένας, όπως το χαμένο πρόβατο της παραβολής (Λουκάς 15:4-7· Λουκάς 18:7-8· Ματθαίος 8:10).
Το μήνυμα: ο Χριστός δεν είναι απόμακρος βασιλιάς που δίνει διαταγές, αλλά ποιμένας στον οποίο ανήκουμε, που μας νοιάζεται, μας γνωρίζει έναν έναν και πλήρωσε με το ίδιο Του το αίμα για να μας σώσει. Σε αυτή τη βεβαιότητα στηρίζεται η ασφάλειά μας, ακόμα και στις πιο σκοτεινές στιγμές της ζωής. Ας ακούσουμε τη φωνή του καλού ποιμένα και ας Του ανήκουμε με όλη την καρδιά: «Ελάτε σε μένα, πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, και εγώ θα σας αναπαύσω» (Ματθαίος 11:28).
📖 Βιβλικά χωρία:
• Ιωάννης 10:1-30 (κύριο κείμενο — «Εγώ είμαι ο καλός ποιμένας»)
• Ψαλμός 23
• Ησαΐας 40:26
• Κολοσσαείς 1:16-17
• Ιωάννης 10:28-29
• Ρωμαίους 8:31-39
• Εφεσίους 2:19
• Α΄ Πέτρου 5:7
• Ματθαίος 28:20
• Φιλιππησίους 3:7-8
• Β΄ Τιμόθεον 1:12
• Α΄ Κορινθίους 8:3
• Ματθαίος 7:21-23
• Α΄ Σαμουήλ 16:7
• Α΄ Σαμουήλ 17:34-36
• Δευτερονόμιο 6:4-5
• Ιωάννης 10:16
• Λουκάς 15:4-7
• Λουκάς 18:7-8
• Ματθαίος 8:10
• Ματθαίος 11:28-29
—
Ομιλητής: Γιάννης Σαμαράς